Jávea ligt in Alicante tussen de Cabo de San Antonio en Cabo de La Noa, beschut door het Montgó massief. In de 14e eeuw werd de stad regelmatig geplunderd door piraten. Maar de prachtige kerken, gotische architectuur, gewelfde deurposten en witte gevels laten ook de rijkdom uit deze periode zien. Karakteristiek voor dit gebied is het gebruik van ‘tosca’ in de gebouwen. Dit is zandsteen welke de gebouwen hun prachtige geelbruine kleur geeft.
Met zijn 17m rijst de vuurtoren van Cap de Sant Antoni boven op de kliffen van de kaap en bereikt een totale hoogte van 175 meter boven zeeniveau. Hij werd voor het eerst aangestoken in 1855. Hier was vroeger de oude kapel van San Antonio uit de 16e eeuw, welke de kaap haar naam gaf.
In 2014 was er in dit gebied een grote natuurbrand. Vooral in de klim naar de vuurtoren kan je er nog sporen van terug vinden niettegenstaande de natuur zich reeds goed hersteld heeft. De 2 twee kalkovens op onze route werden in 2015, na de brand, gerestaureerd. Deze kalkovens, uit de Romeinse tijd, werden gebruikt voor het vervaardigen van kalksteen in kalk, een basisonderdeel van cement en nodig voor bouwmortel, gepleisterde muren, wanden of stucwerk. Na enkele dagen afkoelen, kon de kalk gewonnen en verkocht kon worden. Beide gebouwen hebben vergelijkbare afmetingen: een binnendiameter van ongeveer 3,20 meter en een hoogte van 3 of 3,40 meter.
Bovenop La Plana zijn er 11 windmolens, uitgelijnd van zuidwest naar noordwest op ongeveer 190 meter hoogte Ze zijn gevormd als grote cilinders, ongeveer zeven meter hoog en zes meter in diameter. Ze zijn hier gebouwd omdat de wind uit “llebeig” (uit het zuidwesten) bijna constant waait.