Aigües is een charmant bergdorpje, bekend om zijn bronwater en rijke geschiedenis. Dit vooral dankzij het Preventorio, een voormalig 19e-eeuws kuuroord/balneario.
Het Balneario de Aigües was een stedelijk complex gelegen tegenover de oude thermale bronnen, en omgeven door talrijke gebouwen en paden, waaronder twee katholieke kapellen, een bevaarbaar zwembad, een bakkerij, een boerderij, meerdere bankjes, en rotundas. Het meeste is echter verdwenen.
In 1865 begon de bouw van het Hotel Miramar en een nieuwe kuuroord, waarbij gebruik werd gemaakt van de warmwaterbronnen in het gebied. Dit hotel had een casino, feestzaal, kerk, sportfaciliteiten en een speelplaats voor kinderen. De baden, zwembaden en stoomruimtes waren op de begane grond. Op de eerste verdieping bevonden zich de bibliotheek, eetzaal en casino en op de twee bovenverdiepingen de slaapkamers, waarbij die op de bovenste verdieping het ruimst en meest luxueus zijn, met een prachtig uitzicht op zee. Deze pracht duurde tot 1930. Er wordt gezegd dat de markies de Bosch, eigenaar van het hotel, het verloor bij een pokerspel. In 1936 verwierf de staat het gebouw en bouwde het om tot een antituberculoseziekenhuis. Nadien werd het verlaten. Diverse renovatiepogingen mislukten, zodat het thans een vervallen gebouw geworden is, en regelmatig bezocht wordt door urbanexplorers.
Cueva de las dones: is een archeologische grot uit de Iberische periode, en werd gebruikt voor rituelen. In deze toegankelijke grot, met drie kamers, is een kleine belén (Spaanse kerststal) uitgestald. Mirador de la cara del moro of "Het Gezicht van de Moor" is het uitzichtpunt boven Aigües met op de top een steen in de vorm van “Het Gezicht van de Moor”. Dit is een legende over het rotsachtige silhouet profiel aan de zuidelijke helling van de berg Benacantil in Alicante. Ben-Abed-El Hacid, die in het Benacantil-fort woonde, wilde zijn dochter Zahara uithuwelijken, maar die was verliefd op Fernando, een christen. Als de volgende morgen de flanken van de hellingen van Benacantil wit waren, mocht zij hem huwen. De volgende morgen stonden de amandelbloesems in bloei, en waren de hellingen wit. Fernando was echter reeds gedood door de vader en daarom sprong Zahara van de klip. Uit wroeging vroeg Ben-Abed de zwaarste straf aan Allah. De volgende dag ontdekten mensen dat de rots van de berg Benacantil de vorm had aangenomen van het gezicht van de vader, en het geloof verspreidde zich dat hij goddelijk gestraft was, met zijn gezicht eeuwig blootgesteld aan de natuurlijke elementen.